ماجرای سینا و فرشته مهربون.

سلام غنچه های من.

قربون دندونای جلوت که اینقد ناز و مرتب وسفید کنار هم قرار دارن.

البته اینجا یکی از این دندونا لق شده و این آخرین عکس با دندونای شیری توا.

دندونت خیلی لق شده بود و نمی ذاشتی کسی نگاه کنه ،من که جرات کشیدن اونو

نداشتم .

بالاخره یه روز مامان جونی اومد خونمون و تا دندونت رو نگاه کرد سریع کنده شد.

خیلی ترسیدی و گریه کردی و من برای اینکه گریه ت تموم شه گفتم بذار دندونت رو زیر

بالش بذاریم ببینیم فرشته مهربون چی می آره.

خلاصه فرشته مهربون پهلوی دندونت یه مداد شمعی پر اسمارتیز گذاشته بود.(البته بدون

آمادگی قبلی )

تو هم به خاطر دیدن اسمارتیز ها خوشحال شدی و درد دندونت رو فراموش کردی. و شروع

کردی به کشیدن نقاشی با مدادشمعی و نوکش رو کوچیک کردی.

فرشته مهر بون چند تا چیز کوچیک رو بدون اینکه تو متوجه بشی می گیره(واسه همین

وقتی می ریم مغازه این چیزا رو تو مغازه میبینی میگی فک کنم فرشته مهربون اینجا

می آد خرید.)

البته این فرشته مهربون شبها هم به خاطر اینکه تو رو تخت خودت بخوابی هم زیر بالشت

یه چیزی می ذاره .

اینم عکس بی دندون پسر طلا.

هر موقع که می خواهیم ازت عکس بگیریم سریع سرت رو کج می کنی ،همین باعث شده تا

به مه یاس هم می گم بذار عکس بگیرم سریع سرش رو مث تو کج می کنه.

دو تا جیگر مامان.